ᾳ θεοῖσιν λέλαμ-πεν καπνῷ θυώδει.
Χορόςβέβακε δ’ Ἀτρείδας ἀλόχου παλάμαις,αὐτά τ’ ἐναλλάξασα φόνον θανάτῳπρὸς τέκνων ἀπηύραθεοῦ. θεοῦ νιν κέλευμ’ ἐπεστράφημαντόσυνον, ὅτε νιν Ἀργόθεν πορευθεὶςἈγαμεμνόνιος κέλωρ, ἀδύτων ἐπιβὰςκτεάνων, ματρὸς φονεὺς ὦ δαῖμον, ὦ Φοῖβε, πῶς πείθομαι;
Χορόςπολλαὶ δ’ ἀν’ Ἑλλάνων ἀγόρους στοναχὰςμέλποντο δυστάνων τεκέων, ἄλοχοι δ’ἐξέλειπον οἴκουςπρὸς ἄλλον εὐνάτορ’. οὐχὶ σοὶ μόνᾳδύσφρονες ἐπέπεσον, οὐ φίλοισι, λῦπαι·νόσον Ἑλλὰς ἔτλα, νόσον· διέβα δὲ Φρυγῶνκαὶ πρὸς εὐκάρπους γύαςσκηπτὸς σταλάσσων τὸν Ἅιδα φόνον.