ἀλλ’ ὡς τὸ μῶρον ἀνδράσιν μὲν οὐκ ἔνι,γυναιξὶ δ’ ἐμπέφυκεν; οἶδ’ ἐγὼ νέους,οὐδὲν γυναικῶν ὄντας ἀσφαλεστέρους,ὅταν ταράξῃ Κύπρις ἡβῶσαν φρένα·τὸ δ’ ἄρσεν αὐτοὺς ὠφελεῖ προσκείμενον.νῦν οὖν — τί ταῦτα σοῖς ἁμιλλῶμαι λόγοιςνεκροῦ παρόντος μάρτυρος σαφεστάτου;ἔξερρε γαίας τῆσδ’ ὅσον τάχος φυγάς,καὶ μήτ’ Ἀθήνας τὰς θεοδμήτους μόλῃς,μήτ’ εἰς ὅρους γῆς ἧς ἐμὸν κρατεῖ δόρυ.εἰ γὰρ παθών γε σοῦ τάδ’ ἡσσηθήσομαι,οὐ μαρτυρήσει μ’ Ἴσθμιος Σίνις ποτὲκτανεῖν ἑαυτόν, ἀλλὰ κομπάζειν μάτην,οὐδ’ αἱ θαλάσσῃ σύννομοι Σκιρωνίδεςφήσουσι πέτραι τοῖς κακοῖς μ’ εἶναι βαρύν.Χορόςοὐκ οἶδ’ ὅπως εἴποιμ’ ἂν εὐτυχεῖν τιναθνητῶν· τὰ γὰρ δὴ πρῶτ’ ἀνέστραπται πάλιν.Ἱππόλυτοςπάτερ, μένος μὲν ξύστασίς τε σῶν φρενῶνδεινή· τὸ μέντοι πρᾶγμ’ ἔχον καλοὺς λόγους,