ἔπαθες, εἰργάσωτοσοῦτον ὥστε τούσδε συγχέαι δόμους. — αἰαῖ τόλμας, ὦ βιαίως θανοῦσ’ἀνοσίῳ τε συμφορᾷ, σᾶς χερὸςπάλαισμα μελέας. — τίς ἄρα σάν, τάλαιν’, ἀμαυροῖ ζόαν;
Θησεύςὤμοι ἐγὼ πόνων· ἔπαθον, ὦ πόλις,τὰ μάκιστ’ ἐμῶν κακῶν. ὦ τύχα,ὥς μοι βαρεῖα καὶ δόμοις ἐπεστάθης,κηλὶς ἄφραστος ἐξ ἀλαστόρων τινός.κατακονὰ μὲν οὖν ἀβίοτος βίου·κακῶν δ’, ὢ τάλας, πέλαγος εἰσορῶτοσοῦτον ὥστε μήποτ’ ἐκνεῦσαι πάλιν,μηδ’ ἐκπερᾶσαι κῦμα τῆσδε συμφορᾶς.τίνα λόγον τάλας, τίνα τύχαν σέθεν