τούτοις δρέπεσθαι, τοῖς κακοῖσι δ’ οὐ θέμις.ἀλλ’, ὦ φίλη δέσποινα, χρυσέας κόμηςἀνάδημα δέξαι χειρὸς εὐσεβοῦς ἄπο.μόνῳ γάρ ἐστι τοῦτ’ ἐμοὶ γέρας βροτῶν·σοὶ καὶ ξύνειμι καὶ λόγοις ἀμείβομαι,κλύων μὲν αὐδήν, ὄμμα δ’ οὐχ ὁρῶν τὸ σόν.τέλος δὲ κάμψαιμ’ ὥσπερ ἠρξάμην βίου.Θεράπωνἄναξ — θεοὺς γὰρ δεσπότας καλεῖν χρεών — ἆρ’ ἄν τί μου δέξαιο βουλεύσαντος εὖ;Ἱππόλυτοςκαὶ κάρτα γ’· ἦ γὰρ οὐ σοφοὶ φαινοίμεθ’ ἄν.Θεράπωνοἶσθ’ οὖν βροτοῖσιν ὃς καθέστηκεν νόμος Ἱππόλυτοςοὐκ οἶδα· τοῦ δὲ καί μ’ ἀνιστορεῖς πέρι;Θεράπωνμισεῖν τὸ σεμνὸν καὶ τὸ μὴ πᾶσιν φίλον.Ἱππόλυτοςὀρθῶς γε· τίς δ’ οὐ σεμνὸς ἀχθεινὸς βροτῶν;Θεράπωνἐν δ’ εὐπροσηγόροισιν ἔστι τις χάρις;Ἱππόλυτοςπλείστη γε, καὶ κέρδος γε σὺν μόχθῳ βραχεῖ.Θεράπωνἦ κἀν θεοῖσι ταὐτὸν ἐλπίζεις τόδε;Ἱππόλυτοςεἴπερ γε θνητοὶ θεῶν νόμοισι χρώμεθα.Θεράπωνπῶς οὖν σὺ σεμνός, δαίμον’ οὐ προσεννέπων Ἱππόλυτοςτίν’; εὐλαβοῦ δὲ μή τί σου σφαλῇ στόμα.