βρόχον κρεμαστὸν ἀγχόνης ἀνήψατο.Θησεύςλύπῃ παχνωθεῖσ’, ἢ ἀπὸ συμφορᾶς τινος;Χορόςτοσοῦτον ἴσμεν· ἄρτι γὰρ κἀγὼ δόμοις,Θησεῦ, πάρειμι σῶν κακῶν πενθήτρια.Θησεύςαἰαῖ· τί δῆτα τοῖσδ’ ἀνέστεμμαι κάραπλεκτοῖσι φύλλοις, δυστυχὴς θεωρὸς ὤν;χαλᾶτε κλῇθρα, πρόσπολοι, πυλωμάτων,ἐκλύεθ’ ἁρμούς, ὡς ἴδω πικρὰν θέανγυναικός, ἥ με κατθανοῦσ’ ἀπώλεσεν.

Χορός — ἰὼ ἰὼ τάλαινα μελέων κακῶν·ἔπαθες, εἰργάσωτοσοῦτον ὥστε τούσδε συγχέαι δόμους. — αἰαῖ τόλμας, ὦ βιαίως θανοῦσ’ἀνοσίῳ τε συμφορᾷ, σᾶς χερὸςπάλαισμα μελέας. — τίς ἄρα σάν, τάλαιν’, ἀμαυροῖ ζόαν;

Θησεύςὤμοι ἐγὼ πόνων· ἔπαθον, ὦ πόλις,τὰ μάκιστ’ ἐμῶν κακῶν. ὦ τύχα,ὥς μοι βαρεῖα καὶ δόμοις ἐπεστάθης,κηλὶς ἄφραστος ἐξ ἀλαστόρων τινός.