λυπηρὸς ἡμῖν τούσδ’ ἂν ἐκλίποι δόμους.Χορόςοὐκ ἐς γέροντας ἥδε σοι τείνει τύχη,Θησεῦ· νέοι θανόντες ἀλγυνοῦσί σε.Θησεύςοἴμοι· τέκνων μοι μή τι συλᾶται βίος;Χορόςζῶσιν, θανούσης μητρὸς ὡς ἄλγιστά σοι.Θησεύςτί φῄς; ὄλωλεν ἄλοχος; ἐκ τίνος τύχης;Χορόςβρόχον κρεμαστὸν ἀγχόνης ἀνήψατο.Θησεύςλύπῃ παχνωθεῖσ’, ἢ ἀπὸ συμφορᾶς τινος;Χορόςτοσοῦτον ἴσμεν· ἄρτι γὰρ κἀγὼ δόμοις,Θησεῦ, πάρειμι σῶν κακῶν πενθήτρια.Θησεύςαἰαῖ· τί δῆτα τοῖσδ’ ἀνέστεμμαι κάραπλεκτοῖσι φύλλοις, δυστυχὴς θεωρὸς ὤν;χαλᾶτε κλῇθρα, πρόσπολοι, πυλωμάτων,ἐκλύεθ’ ἁρμούς, ὡς ἴδω πικρὰν θέανγυναικός, ἥ με κατθανοῦσ’ ἀπώλεσεν.Χορός — ἰὼ ἰὼ τάλαινα μελέων κακῶν·ἔπαθες, εἰργάσωτοσοῦτον ὥστε τούσδε συγχέαι δόμους. — αἰαῖ τόλμας, ὦ βιαίως θανοῦσ’