— φίλαι, τί δρῶμεν; ἢ δοκεῖ περᾶν δόμουςλῦσαί τ’ ἄνασσαν ἐξ ἐπισπαστῶν βρόχων;— τί δ’; οὐ πάρεισι πρόσπολοι νεανίαι;τὸ πολλὰ πράσσειν οὐκ ἐν ἀσφαλεῖ βίου.Τροφόςὀρθώσατ’ ἐκτείνοντες ἄθλιον νέκυν·πικρὸν τόδ’ οἰκούρημα δεσπόταις ἐμοῖς.Χορός — ὄλωλεν ἡ δύστηνος, ὡς κλύω, γυνή·ἤδη γὰρ ὡς νεκρόν νιν ἐκτείνουσι δή.Θησεύςγυναῖκες, ἴστε τίς ποτ’ ἐν δόμοις βοή;ἠχὼ βαρεῖα προσπόλων ἀφίκετο.οὐ γάρ τί μ’ ὡς θεωρὸν ἀξιοῖ δόμοςπύλας ἀνοίξας εὐφρόνως προσεννέπειν.μῶν Πιτθέως τι γῆρας εἴργασται νέον;πρόσω μὲν ἤδη βίοτος, ἀλλ’ ὅμως ἔτ’ ἂνλυπηρὸς ἡμῖν τούσδ’ ἂν ἐκλίποι δόμους.Χορόςοὐκ ἐς γέροντας ἥδε σοι τείνει τύχη,Θησεῦ· νέοι θανόντες ἀλγυνοῦσί σε.Θησεύςοἴμοι· τέκνων μοι μή τι συλᾶται βίος;Χορόςζῶσιν, θανούσης μητρὸς ὡς ἄλγιστά σοι.Θησεύςτί φῄς; ὄλωλεν ἄλοχος; ἐκ τίνος τύχης;