ἁ Κρησίας ἐκ γᾶς δύσορ-νις ἔπτατο κλεινὰς Ἀθή-νας· Μουνίχου δ’ ἀκταῖσιν ἐκ-δήσαντο πλεκτὰς πεισμάτωνἀρχάς, ἐπ’ ἀ-πείρου τε γᾶς ἔβασαν.
Χορόςἀνθ’ ὧν, οὐχ ὁσίων ἐρώ-των δεινᾷ φρένας Ἀφροδί-τας νόσῳ κατεκλάσθη·χαλεπᾷ δ’ ὑπέραντλος οὖσα συμφορᾷ τεράμνωνἀπὸ νυμφιδίων κρεμαστὸν ἅψεται ἀμφὶ βρόχονλευκᾷ καθαρμόζουσα δεί-ρᾳ, δαίμονα στυγνὸν καται-δεσθεῖσα, τὰν δ’ εὔδοξον ἀνθ-αιρουμένα φήμαν, ἀπαλ-λάσσουσά τ’ ἀλ-γεινὸν φρενῶν ἔρωτα.