πρόρριζον ἐκτρίψειεν οὐτάσας πυρί.οὐκ εἶπον — οὐ σῆς προυνοησάμην φρενός; —σιγᾶν ἐφ’ οἷσι νῦν ἐγὼ κακύνομαι;σὺ δ’ οὐκ ἀνέσχου· τοιγὰρ οὐκέτ’ εὐκλεεῖςθανούμεθ’. ἀλλὰ δεῖ με δὴ καινῶν λόγων.οὗτος γὰρ ὀργῇ συντεθηγμένος φρέναςἐρεῖ καθ’ ἡμῶν πατρὶ σὰς ἁμαρτίας,ἐρεῖ δὲ Πιτθεῖ τῷ γέροντι συμφοράς,πλήσει τε πᾶσαν γαῖαν αἰσχίστων λόγων.ὄλοιο καὶ σὺ χὥστις ἄκοντας φίλουςπρόθυμός ἐστι μὴ καλῶς εὐεργετεῖν.Τροφόςδέσποιν’, ἔχεις μὲν τἀμὰ μέμψασθαι κακά·τὸ γὰρ δάκνον σου τὴν διάγνωσιν κρατεῖ·ἔχω δὲ κἀγὼ πρὸς τάδ’, εἰ δέξῃ, λέγειν.ἔθρεψά σ’ εὔνους τ’ εἰμί· τῆς νόσου δέ σοιζητοῦσα φάρμαχ’ ηὗρον οὐχ ἁβουλόμην.εἰ δ’ εὖ γ’ ἔπραξα, κάρτ’ ἂν ἐν σοφοῖσιν ἦ·πρὸς τὰς τύχας γὰρ τὰς φρένας κεκτήμεθα.Φαίδραἦ γὰρ δίκαια ταῦτα κἀξαρκοῦντά μοι,τρώσασαν ἡμᾶς εἶτα συγχωρεῖν λόγοις;