Ἱππόλυτος, αὐδῶν δεινὰ πρόσπολον κακά.

Χορόςἀχὰν μὲν κλύω, σαφὲς δ’ οὐκ ἔχω·γεγωνεῖ δ’ ὅπᾳδιὰ πύλας ἔμολεν ἔμολε σοὶ βοά.Φαίδρακαὶ μὴν σαφῶς γε τὴν κακῶν προμνήστριαν,τὴν δεσπότου προδοῦσαν ἐξαυδᾷ λέχος.

Χορόςὤμοι ἐγὼ κακῶν· προδέδοσαι, φίλα.τί σοι μήσομαι;τὰ κρυπτὰ γὰρ πέφηνε, διὰ δ’ ὄλλυσαι —Φαίδρααἰαῖ, ἒ ἔ.Χορόςπρόδοτος ἐκ φίλων.Φαίδραἀπώλεσέν μ’ εἰποῦσα συμφορὰς ἐμάς,φίλως, καλῶς δ’ οὐ τήνδ’ ἰωμένη νόσον.Χορόςπῶς οὖν; τί δράσεις, ὦ παθοῦσ’ ἀμήχανα;Φαίδραοὐκ οἶδα πλὴν ἕν· κατθανεῖν ὅσον τάχος,τῶν νῦν παρόντων πημάτων ἄκος μόνον.Ἱππόλυτοςὦ γαῖα μῆτερ ἡλίου τ’ ἀναπτυχαί,οἵων λόγων ἄρρητον εἰσήκουσ’ ὄπα.Τροφόςσίγησον, ὦ παῖ, πρίν τιν’ αἰσθέσθαι βοῆς.Ἱππόλυτοςοὐκ ἔστ’ ἀκούσας δείν’ ὅπως σιγήσομαι.