τί δ’ ἔστι, Φαίδρα, δεινὸν ἐν δόμοισί σοι;Φαίδραἐπίσχετ’, αὐδὴν τῶν ἔσωθεν ἐκμάθω.Χορόςσιγῶ· τὸ μέντοι φροίμιον κακὸν τόδε.Φαίδραἰώ μοι, αἰαῖ·ὦ δυστάλαινα τῶν ἐμῶν παθημάτων.

Χορόςτίνα θροεῖς αὐδάν; τίνα βοᾷς λόγον;ἔνεπε, τίς φοβεῖ σε φήμα, γύναι,φρένας ἐπίσσυτος;Φαίδραἀπωλόμεσθα. ταῖσδ’ ἐπιστᾶσαι πύλαιςἀκούσαθ’ οἷος κέλαδος ἐν δόμοις πίτνει.

Χορόςσὺ παρὰ κλῇθρα, σοὶ μέλει πομπίμαφάτις δωμάτων.ἔνεπε δ’ ἔνεπέ μοι, τί ποτ’ ἔβα κακόν;Φαίδραὁ τῆς φιλίππου παῖς Ἀμαζόνος βοᾷἹππόλυτος, αὐδῶν δεινὰ πρόσπολον κακά.

Χορόςἀχὰν μὲν κλύω, σαφὲς δ’ οὐκ ἔχω·γεγωνεῖ δ’ ὅπᾳδιὰ πύλας ἔμολεν ἔμολε σοὶ βοά.Φαίδρακαὶ μὴν σαφῶς γε τὴν κακῶν προμνήστριαν,