πότερα δὲ χριστὸν ἢ ποτὸν τὸ φάρμακον;Τροφόςοὐκ οἶδ’· ὀνάσθαι, μὴ μαθεῖν βούλου, τέκνον.Φαίδραδέδοιχ’ ὅπως μοι μὴ λίαν φανῇς σοφή.Τροφόςπάντ’ ἂν φοβηθεῖσ’ ἴσθι· δειμαίνεις δὲ τί;Φαίδραμή μοί τι Θησέως τῶνδε μηνύσῃς τόκῳ.Τροφόςἔασον, ὦ παῖ· ταῦτ’ ἐγὼ θήσω καλῶς.μόνον σύ μοι, δέσποινα ποντία Κύπρι,συνεργὸς εἴης. τἄλλα δ’ οἷ’ ἐγὼ φρονῶτοῖς ἔνδον ἡμῖν ἀρκέσει λέξαι φίλοις.

ΧορόςἜρως Ἔρως, ὃ κατ’ ὀμμάτωνστάζεις πόθον, εἰσάγων γλυκεῖανψυχᾷ χάριν οὓς ἐπιστρατεύσῃ,μή μοί ποτε σὺν κακῷ φανείηςμηδ’ ἄρρυθμος ἔλθοις.οὔτε γὰρ πυρὸς οὔτ’ ἄστρων ὑπέρτερον βέλος,οἷον τὸ τᾶς Ἀφροδίταςἵησιν ἐκ χερῶνἜρως, ὁ Διὸς παῖς.

Χορόςἄλλως ἄλλως παρά τ’ ἈλφεῷΦοίβου τ’ ἐπὶ Πυθίοις τεράμνοις