— ἄσημα δ’ οὐκέτ’ ἐστὶν οἷ φθίνει τύχαΚύπριδος, ὦ τάλαινα παῖ Κρησία.

ΦαίδραΤροζήνιαι γυναῖκες, αἳ τόδ’ ἔσχατονοἰκεῖτε χώρας Πελοπίας προνώπιον,ἤδη ποτ’ ἄλλως νυκτὸς ἐν μακρῷ χρόνῳθνητῶν ἐφρόντισ’ ᾗ διέφθαρται βίος.καί μοι δοκοῦσιν οὐ κατὰ γνώμης φύσινπράσσειν κάκιον· ἔστι γὰρ τό γ’ εὖ φρονεῖνπολλοῖσιν· ἀλλὰ τῇδ’ ἀθρητέον τόδε·τὰ χρήστ’ ἐπιστάμεσθα καὶ γιγνώσκομεν,οὐκ ἐκπονοῦμεν δ’, οἳ μὲν ἀργίας ὕπο,οἳ δ’ ἡδονὴν προθέντες ἀντὶ τοῦ καλοῦἄλλην τιν’. εἰσὶ δ’ ἡδοναὶ πολλαὶ βίου,μακραί τε λέσχαι καὶ σχολή, τερπνὸν κακόν,αἰδώς τε. δισσαὶ δ’ εἰσίν, ἣ μὲν οὐ κακή,