ὀλεῖς· τὸ μέντοι πρᾶγμ’ ἐμοὶ τιμὴν φέρει.Τροφόςκἄπειτα κρύπτεις χρήσθ’ ἱκνουμένης ἐμοῦ;Φαίδραἐκ τῶν γὰρ αἰσχρῶν ἐσθλὰ μηχανώμεθα.Τροφόςοὐκοῦν λέγουσα τιμιωτέρα φανῇ.Φαίδραἄπελθε πρὸς θεῶν δεξιᾶς τ’ ἐμῆς μέθες.Τροφόςοὐ δῆτ’, ἐπεί μοι δῶρον οὐ δίδως ὃ χρῆν.Φαίδραδώσω· σέβας γὰρ χειρὸς αἰδοῦμαι τὸ σόν.Τροφόςσιγῷμ’ ἂν ἤδη· σὸς γὰρ οὑντεῦθεν λόγος.Φαίδραὦ τλῆμον, οἷον, μῆτερ, ἠράσθης ἔρον,Τροφόςὃν ἔσχε Ταύρου, τέκνον, ἢ τί φῂς τόδε;Φαίδρασύ τ’, ὦ τάλαιν’ ὅμαιμε, Διονύσου δάμαρ,Τροφόςτέκνον, τί πάσχεις; συγγόνους κακορροθεῖς;Φαίδρατρίτη δ’ ἐγὼ δύστηνος ὡς ἀπόλλυμαι.Τροφόςἔκ τοι πέπληγμαι· ποῖ προβήσεται λόγος;Φαίδραἐκεῖθεν ἡμεῖς, οὐ νεωστί, δυστυχεῖς.