εὔλυτα δ’ εἶναι στέργηθρα φρενῶνἀπό τ’ ὤσασθαι καὶ ξυντεῖναι.τὸ δ’ ὑπὲρ δισσῶν μίαν ὠδίνεινψυχὴν χαλεπὸν βάρος, ὡς κἀγὼτῆσδ’ ὑπεραλγῶ.βιότου δ’ ἀτρεκεῖς ἐπιτηδεύσειςφασὶ σφάλλειν πλέον ἢ τέρπειντῇ θ’ ὑγιείᾳ μᾶλλον πολεμεῖν.οὕτω τὸ λίαν ἧσσον ἐπαινῶτοῦ μηδὲν ἄγαν·καὶ ξυμφήσουσι σοφοί μοι.

Χορόςγύναι γεραιά, βασιλίδος πιστὴ τροφὲΦαίδρας, ὁρῶμεν τάσδε δυστήνους τύχας,ἄσημα δ’ ἡμῖν ἥτις ἐστὶν ἡ νόσος·σοῦ δ’ ἂν πυθέσθαι καὶ κλύειν βουλοίμεθ’ ἄν.