πάρα γὰρ δροσερὰ πύργοις συνεχὴςκλιτύς, ὅθεν σοι πῶμα γένοιτ’ ἄν.Φαίδραδέσποιν’ ἁλίας Ἄρτεμι Λίμναςκαὶ γυμνασίων τῶν ἱπποκρότων,εἴθε γενοίμαν ἐν σοῖς δαπέδοις,πώλους Ἐνέτας δαμαλιζομένα.Τροφόςτί τόδ’ αὖ παράφρων ἔρριψας ἔπος;νῦν δὴ μὲν ὄρος βᾶσ’ ἐπὶ θήραςπόθον ἐστέλλου, νῦν δ’ αὖ ψαμάθοιςἐπ’ ἀκυμάντοις πώλων ἔρασαι.τάδε μαντείας ἄξια πολλῆς,ὅστις σε θεῶν ἀνασειράζεικαὶ παρακόπτει φρένας, ὦ παῖ.Φαίδραδύστηνος ἐγώ, τί ποτ’ εἰργασάμην;ποῖ παρεπλάγχθην γνώμης ἀγαθῆς;