ἄφελ’, ἀμπέτασον βόστρυχον ὤμοις.Τροφόςθάρσει, τέκνον, καὶ μὴ χαλεπῶςμετάβαλλε δέμας.ῥᾷον δὲ νόσον μετά θ’ ἡσυχίαςκαὶ γενναίου λήματος οἴσεις·μοχθεῖν δὲ βροτοῖσιν ἀνάγκη.Φαίδρααἰαῖ·πῶς ἂν δροσερᾶς ἀπὸ κρηνῖδοςκαθαρῶν ὑδάτων πῶμ’ ἀρυσαίμαν,ὑπό τ’ αἰγείροις ἔν τε κομήτῃλειμῶνι κλιθεῖσ’ ἀναπαυσαίμαν;Τροφόςὦ παῖ, τί θροεῖς;οὐ μὴ παρ’ ὄχλῳ τάδε γηρύσῃμανίας ἔποχον ῥίπτουσα λόγον;Φαίδραπέμπετέ μ’ εἰς ὄρος· εἶμι πρὸς ὕλανκαὶ παρὰ πεύκας, ἵνα θηροφόνοιστείβουσι κύνεςβαλιαῖς ἐλάφοις ἐγχριμπτόμεναι·πρὸς θεῶν, ἔραμαι κυσὶ θωΰξαικαὶ παρὰ χαίταν ξανθὰν ῥῖψαι