ἦ τὴν ἐμὴν ἄναγνον ἐκλιπὼν χέρα;Ἱππόλυτοςοὐ δῆτ’, ἐπεί σε τοῦδ’ ἐλευθερῶ φόνου.Θησεύςτί φῄς; ἀφίης αἵματός μ’ ἐλεύθερον;Ἱππόλυτοςτὴν τοξόδαμνον Ἄρτεμιν μαρτύρομαι.Θησεύςὦ φίλταθ’, ὡς γενναῖος ἐκφαίνῃ πατρί.Ἱππόλυτοςτοιῶνδε παίδων γνησίων εὔχου τυχεῖν.Θησεύςοἴμοι φρενὸς σῆς εὐσεβοῦς τε κἀγαθῆς.Ἱππόλυτοςὦ χαῖρε καὶ σύ, χαῖρε πολλά μοι, πάτερ.Θησεύςμή νυν προδῷς με, τέκνον, ἀλλὰ καρτέρει.Ἱππόλυτοςκεκαρτέρηται τἄμ’· ὄλωλα γάρ, πάτερ.κρύψον δέ μου πρόσωπον ὡς τάχος πέπλοις.Θησεύςὦ κλείν’ Ἀθῆναι Παλλάδος θ’ ὁρίσματα,οἵου στερήσεσθ’ ἀνδρός. ὦ τλήμων ἐγώ·ὡς πολλά, Κύπρι, σῶν κακῶν μεμνήσομαι.

Χορόςκοινὸν τόδ’ ἄχος πᾶσι πολίταιςἦλθεν ἀέλπτως.πολλῶν δακρύων ἔσται πίτυλος·τῶν γὰρ μεγάλων ἀξιοπενθεῖςφῆμαι μᾶλλον κατέχουσιν.