ὦ δῶρα πατρὸς σοῦ Ποσειδῶνος πικρά.Θησεύςὡς μήποτ’ ἐλθεῖν ὤφελ’ ἐς τοὐμὸν στόμα.Ἱππόλυτοςτί δ’; ἔκτανές τἄν μ’, ὡς τότ’ ἦσθ’ ὠργισμένος.Θησεύςδόξης γὰρ ἦμεν πρὸς θεῶν ἐσφαλμένοι.Ἱππόλυτοςφεῦ·εἴθ’ ἦν ἀραῖον δαίμοσιν βροτῶν γένος.Ἄρτεμιςἔασον· οὐ γὰρ οὐδὲ γῆς ὑπὸ ζόφονθεᾶς ἄτιμοι Κύπριδος ἐκ προθυμίαςὀργαὶ κατασκήψουσιν ἐς τὸ σὸν δέμαςσῆς εὐσεβείας κἀγαθῆς φρενὸς χάριν.ἐγὼ γὰρ αὐτῆς ἄλλον ἐξ ἐμῆς χερὸςὃς ἂν μάλιστα φίλτατος κυρῇ βροτῶντόξοις ἀφύκτοις τοῖσδε τιμωρήσομαι.σοὶ δ’, ὦ ταλαίπωρ’, ἀντὶ τῶνδε τῶν κακῶντιμὰς μεγίστας ἐν πόλει Τροζηνίᾳδώσω· κόραι γὰρ ἄζυγες γάμων πάροςκόμας κεροῦνταί σοι, δι’ αἰῶνος μακροῦπένθη μέγιστα δακρύων καρπουμένῳ.ἀεὶ δὲ μουσοποιὸς ἐς σὲ παρθένων