ἀτὰρ τοσοῦτόν γ’ οὐ δυνήσομαί ποτε,τὸν σὸν πιθέσθαι παῖδ’ ὅπως ἐστὶν κακός·οὐδ’ εἰ γυναικῶν πᾶν κρεμασθείη γένος,καὶ τὴν ἐν Ἴδῃ γραμμάτων πλήσειέ τιςπεύκην, ἐπεί νιν ἐσθλὸν ὄντ’ ἐπίσταμαι.Χορόςαἰαῖ· κέκρανται συμφορὰ νέων κακῶν,οὐδ’ ἔστι μοίρας τοῦ χρεών τ’ ἀπαλλαγή.Θησεύςμίσει μὲν ἀνδρὸς τοῦ πεπονθότος τάδελόγοισιν ἥσθην τοῖσδε· νῦν δ’ αἰδούμενοςθεούς τ’ ἐκεῖνόν θ’, οὕνεκ’ ἐστὶν ἐξ ἐμοῦ,οὔθ’ ἥδομαι τοῖσδ’ οὔτ’ ἐπάχθομαι κακοῖς.Ἄγγελοςπῶς οὖν; κομίζειν, ἢ τί χρὴ τὸν ἄθλιονδράσαντας ἡμᾶς σῇ χαρίζεσθαι φρενί;φρόντιζ’· ἐμοῖς δὲ χρώμενος βουλεύμασινοὐκ ὠμὸς ἐς σὸν παῖδα δυστυχοῦντ’ ἔσῃ.Θησεύςκομίζετ’ αὐτόν, ὡς ἰδὼν ἐν ὄμμασιντὸν τἄμ’ ἀπαρνηθέντα μὴ χρᾶναι λέχηλόγοις τ’ ἐλέγξω δαιμόνων τε συμφοραῖς.

Χορόςσὺ τὰν θεῶν ἄκαμπτον φρένα καὶ βροτῶνἄγεις, Κύπρι, σὺν δ’