ὅτου κατῄσχυν’ ἄλοχον ὡς πατρὸς βίᾳ;Ἄγγελοςοἰκεῖος αὐτὸν ὤλεσ’ ἁρμάτων ὄχοςἀραί τε τοῦ σοῦ στόματος, ἃς σὺ σῷ πατρὶπόντου κρέοντι παιδὸς ἠράσω πέρι.Θησεύςὦ θεοὶ Πόσειδόν θ’, ὡς ἄρ’ ἦσθ’ ἐμὸς πατὴρὀρθῶς, ἀκούσας τῶν ἐμῶν κατευγμάτων.πῶς καὶ διώλετ’; εἰπέ· τῷ τρόπῳ Δίκηςἔπαισεν αὐτὸν ῥόπτρον αἰσχύναντ’ ἐμέ;Ἄγγελοςἡμεῖς μὲν ἀκτῆς κυμοδέγμονος πέλαςψήκτραισιν ἵππων ἐκτενίζομεν τρίχαςκλαίοντες· ἦλθε γάρ τις ἄγγελος λέγωνὡς οὐκέτ’ ἐν γῇ τῇδ’ ἀναστρέψοι πόδαἹππόλυτος, ἐκ σοῦ τλήμονας φυγὰς ἔχων.ὃ δ’ ἦλθε ταὐτὸν δακρύων ἔχων μέλοςἡμῖν ἐπ’ ἀκτάς· μυρία δ’ ὀπισθόπουςφίλων ἅμ’ ἔστειχ’ ἡλίκων θ’ ὁμήγυρις.χρόνῳ δὲ δήποτ’ εἶπ’ ἀπαλλαχθεὶς γόων·Τί ταῦτ’ ἀλύω; πειστέον πατρὸς λόγοις.ἐντύναθ’ ἵππους ἅρμασι ζυγηφόρους,