ἓν οὐ λέλεκται τῶν ἐμῶν, τὰ δ’ ἄλλ’ ἔχεις·εἰ μὲν γὰρ ἦν μοι μάρτυς οἷός εἰμ’ ἐγώ,καὶ τῆσδ’ ὁρώσης φέγγος ἠγωνιζόμην,ἔργοις ἂν εἶδες τοὺς κακοὺς διεξιών·νῦν δ’ ὅρκιόν σοι Ζῆνα καὶ πέδον χθονὸςὄμνυμι τῶν σῶν μήποθ’ ἅψασθαι γάμωνμηδ’ ἂν θελῆσαι μηδ’ ἂν ἔννοιαν λαβεῖν.ἦ τἄρ’ ὀλοίμην ἀκλεὴς ἀνώνυμος,ἄπολις ἄοικος, φυγὰς ἀλητεύων χθόνα,καὶ μήτε πόντος μήτε γῆ δέξαιτό μουσάρκας θανόντος, εἰ κακὸς πέφυκ’ ἀνήρ.εἰ δ’ ἥδε δειμαίνουσ’ ἀπώλεσεν βίονοὐκ οἶδ’· ἐμοὶ γὰρ οὐ θέμις πέρα λέγειν.ἐσωφρόνησεν οὐκ ἔχουσα σωφρονεῖν,ἡμεῖς δ’ ἔχοντες οὐ καλῶς ἐχρώμεθα.Χορόςἀρκοῦσαν εἶπας αἰτίας ἀποστροφήν,ὅρκους παρασχών, πίστιν οὐ σμικράν, θεῶν.Θησεύςἆρ’ οὐκ ἐπῳδὸς καὶ γόης πέφυχ’ ὅδε,ὃς τὴν ἐμὴν πέποιθεν εὐοργησίᾳψυχὴν κρατήσειν, τὸν τεκόντ’ ἀτιμάσας;