κὼς τεὸς γόνος, ὦ γεραι- ά· φεύγει λόγον ὡς τὸν Ἅι- δα δόμον κατέβα, πυρὸς δεινᾷ φλογὶ σῶμα δαισθείς· Ἥβας τʼ ἐρατὸν χροΐζει λέχος χρυσέαν κατʼ αὐλάν. ὦ Ὑμέναιε, δισσοὺς παῖ- δας Διὸς ἠξίωσας.

Χορόςσυμφέρεται τὰ πολλὰ πολ- λοῖς· καὶ γὰρ πατρὶ τῶνδʼ Ἀθά- ναν λέγουσʼ ἐπίκουρον εἶ- ναι, καὶ τούσδε θεᾶς πόλις καὶ λαὸς ἔσωσε κείνας· ἔσχεν δʼ ὕβριν ἀνδρὸς ᾧ θυ- μὸς ἦν πρὸ δίκας βίαιος. μήποτʼ ἐμοὶ φρόνημα ψυ- χά τʼ ἀκόρεστος εἴη.

Θεράπωνδέσποινʼ, ὁρᾷς μέν, ἀλλʼ ὅμως εἰρήσεται, Εὐρυσθέα σοι τόνδʼ ἄγοντες ἥκομεν, ἄελπτον ὄψιν, τῷδέ τʼ οὐχ ἧσσον τύχην·