καὶ τὰς Μυκήνας οὐδὲν ἐργάσῃ κακὸν ἀνδρὸς στερήσας· ἀλλʼ ἐμοὶ μόνος μόνῳ μάχην συνάψας, ἢ κτανὼν ἄγου λαβὼν τοὺς Ἡρακλείους παῖδας ἢ θανὼν ἐμοὶ τιμὰς πατρῴους καὶ δόμους ἔχειν ἄφες. στρατὸς δʼ ἐπῄνεσ’, ἔς τʼ ἀπαλλαγὰς πόνων καλῶς λελέχθαι μῦθον ἔς τʼ εὐψυχίαν. ὃ δʼ οὔτε τοὺς κλύοντας αἰδεσθεὶς λόγων οὔτʼ αὐτὸς αὑτοῦ δειλίαν στρατηγὸς ὢν ἐλθεῖν ἐτόλμησʼ ἐγγὺς ἀλκίμου δορός, ἀλλʼ ἦν κάκιστος· εἶτα τοιοῦτος γεγὼς