οἵδ’ οὐ προδώσουσίν σε, μὴ τρέσῃς, ξένοι. Ἀλκμήνητοσόνδε γάρ τοι θάρσος, οὐδὲν ἄλλʼ ἔχω. Ἰόλαοςκαὶ Ζηνὶ τῶν σῶν, οἶδʼ ἐγώ, μέλει πόνων. Ἀλκμήνηφεῦ· Ζεὺς ἐξ ἐμοῦ μὲν οὐκ ἀκούσεται κακῶς· εἰ δʼ ἐστὶν ὅσιος αὐτὸς οἶδεν εἰς ἐμέ. Θεράπωνὅπλων μὲν ἤδη τήνδʼ ὁρᾷς παντευχίαν, φθάνοις δʼ ἂν οὐκ ἂν τοῖσδε συγκρύπτων δέμας· ὡς ἐγγὺς ἁγών, καὶ μάλιστʼ Ἄρης στυγεῖ μέλλοντας· εἰ δὲ τευχέων φοβῇ βάρος, νῦν μὲν πορεύου γυμνός, ἐν δὲ τάξεσιν κόσμῳ πυκάζου τῷδʼ· ἐγὼ δʼ οἴσω τέως.Ἰόλαοςκαλῶς ἔλεξας· ἀλλʼ ἐμοὶ πρόχειρʼ ἔχων τεύχη κόμιζε, χειρὶ δʼ ἔνθες ὀξύην, λαιόν τʼ ἔπαιρε πῆχυν, εὐθύνων πόδα. Θεράπωνἦ παιδαγωγεῖν γὰρ τὸν ὁπλίτην χρεών; Ἰόλαοςὄρνιθος οὕνεκʼ ἀσφαλῶς πορευτέον. Θεράπωνεἴθʼ ἦσθα δυνατὸς δρᾶν ὅσον πρόθυμος εἶ. Ἰόλαοςἔπειγε· λειφθεὶς δεινὰ πείσομαι μάχης. Θεράπωνσύ τοι βραδύνεις, οὐκ ἐγὼ δοκῶ τι δρᾶν.