τί πονεῖς ἄλλως ἃ σὲ μὲν βλάψει, σμικρὰ δʼ ὀνήσει πόλιν ἡμετέραν; χρὴ γνωσιμαχεῖν τὴν ἡλικίαν, τὰ δʼ ἀμήχανʼ ἐᾶν· οὐκ ἔστιν ὅπως ἥβην κτήσῃ πάλιν αὖθις. Ἀλκμήνητί χρῆμα μέλλεις σῶν φρενῶν οὐκ ἔνδον ὢν λιπεῖν μʼ ἔρημον σὺν τέκνοις ἐμοῖς; Ἰόλαοςἀνδρῶν γὰρ ἀλκή· σοὶ δὲ χρῆν τούτων μέλειν. Ἀλκμήνητί δʼ; ἢν θάνῃς σύ, πῶς ἐγὼ σωθήσομαι; Ἰόλαοςπαιδὸς μελήσει παισὶ τοῖς λελειμμένοις. Ἀλκμήνηἢν δʼ οὖν, ὃ μὴ γένοιτο, χρήσωνται τύχῃ; Ἰόλαοςοἵδ’ οὐ προδώσουσίν σε, μὴ τρέσῃς, ξένοι. Ἀλκμήνητοσόνδε γάρ τοι θάρσος, οὐδὲν ἄλλʼ ἔχω.