μή τοί μʼ ἔρυκε δρᾶν παρεσκευασμένον. Θεράπωνδρᾶν μὲν σύ γʼ οὐχ οἷός τε, βούλεσθαι δʼ ἴσως. Ἰόλαοςὡς μὴ μενοῦντα τἄλλα σοι λέγειν πάρα. Θεράπωνπῶς οὖν ὁπλίταις τευχέων ἄτερ φανῇ; Ἰόλαοςἔστʼ ἐν δόμοισιν ἔνδον αἰχμάλωθʼ ὅπλα, τοῖς δʼ οὖσι χρησόμεσθα· κἀποδώσομεν ζῶντες, θανόντας δʼ οὐκ ἀπαιτήσει θεός. ἀλλʼ εἴσιθʼ εἴσω κἀπὸ πασσάλων ἑλὼν ἔνεγχ’ ὁπλίτην κόσμον ὡς τάχιστά μοι. αἰσχρὸν γὰρ οἰκούρημα γίγνεται τόδε, τοὺς μὲν μάχεσθαι, τοὺς δὲ δειλίᾳ μένειν. Χορόςλῆμα μὲν οὔπω στόρνυσι χρόνος τὸ σόν, ἀλλʼ ἡβᾷ, σῶμα δὲ φροῦδον.