ὥστʼ ἐξορᾶσθαι τὸν στρατηγὸν ἐμφανῶς. Ἰόλαοςτί δρῶντα; μῶν τάσσοντα πολεμίων στίχας; Θεράπωνᾐκάζομεν ταῦτʼ· οὐ γὰρ ἐξηκούομεν. ἀλλʼ εἶμ’· ἐρήμους δεσπότας τοὐμὸν μέρος οὐκ ἂν θέλοιμι πολεμίοισι συμβαλεῖν. Ἰόλαοςκἄγωγε σὺν σοί· ταὐτὰ γὰρ φροντίζομεν, φίλοις παρόντες, ὡς ἔοιγμεν, ὠφελεῖν. Θεράπωνἥκιστα πρὸς σοῦ μῶρον ἦν εἰπεῖν ἔπος. Ἰόλαοςκαὶ μὴ μετασχεῖν γʼ ἀλκίμου μάχης φίλοις. Θεράπωνοὐκ ἔστʼ ἐν ὄψει τραῦμα μὴ δρώσης χερός. Ἰόλαοςτί δʼ; οὐ σθένοιμι κἂν ἐγὼ δι’ ἀσπίδος; Θεράπωνσθένοις ἄν, ἀλλὰ πρόσθεν αὐτὸς ἂν πέσοις. Ἰόλαοςοὐδεὶς ἔμʼ ἐχθρῶν προσβλέπων ἀνέξεται. Θεράπωνοὐκ ἔστιν, ὦ τᾶν, ἥ ποτʼ ἦν ῥώμη σέθεν. Ἰόλαοςἀλλʼ οὖν μαχοῦνται γʼ ἀριθμὸν οὐκ ἐλάσσοσι. Θεράπωνσμικρὸν τὸ σὸν σήκωμα προστίθης φίλοις.Ἰόλαοςμή τοί μʼ ἔρυκε δρᾶν παρεσκευασμένον. Θεράπωνδρᾶν μὲν σύ γʼ οὐχ οἷός τε, βούλεσθαι δʼ ἴσως. Ἰόλαοςὡς μὴ μενοῦντα τἄλλα σοι λέγειν πάρα. Θεράπωνπῶς οὖν ὁπλίταις τευχέων ἄτερ φανῇ;