ἔπαιρέ νυν σεαυτόν, ὄρθωσον κάρα. Ἰόλαοςγέροντές ἐσμεν κοὐδαμῶς ἐρρώμεθα. Θεράπωνἥκω γε μέντοι χάρμα σοι φέρων μέγα. Ἰόλαοςτίς δʼ εἶ σύ; ποῦ σοι συντυχὼν ἀμνημονῶ; ΘεράπωνὝλλου πενέστης· οὔ με γιγνώσκεις ὁρῶν; Ἰόλαοςὦ φίλταθʼ, ἥκεις ἆρα σωτὴρ νῷν βλάβης; Θεράπωνμάλιστα· καὶ πρός γʼ εὐτυχεῖς τὰ νῦν τάδε. Ἰόλαοςὦ μῆτερ ἐσθλοῦ παιδός, Ἀλκμήνην λέγω, ἔξελθʼ, ἄκουσον τοῦδε φιλτάτους λόγους. πάλαι γὰρ ὠδίνουσα τῶν ἀφιγμένων ψυχὴν ἐτήκου νόστος εἰ γενήσεται. Ἀλκμήνητί χρῆμʼ ἀϋτῆς πᾶν τόδʼ ἐπλήσθη στέγος Ἰόλαε; μῶν τίς σʼ αὖ βιάζεται παρὼν κῆρυξ ἀπʼ Ἄργους; ἀσθενὴς μὲν ἥ γʼ ἐμὴ ῥώμη, τοσόνδε δʼ εἰδέναι σʼ ἐχρῆν, ξένε, οὐκ ἔστʼ ἄγειν σε τούσδʼ ἐμοῦ ζώσης ποτέ. ἦ τἄρ’ ἐκείνου μὴ νομιζοίμην ἐγὼ μήτηρ ἔτʼ· εἰ δὲ τῶνδε προσθίξῃ χερί, δυοῖν γερόντοιν οὐ καλῶς ἀγωνιῇ. Ἰόλαοςθάρσει, γεραιά, μὴ τρέσῃς· οὐκ Ἀργόθεν