ἀλλʼ, ὦ μέγιστον ἐκπρέπουσʼ εὐψυχίᾳ πασῶν γυναικῶν, ἴσθι, τιμιωτάτη καὶ ζῶσʼ ὑφʼ ἡμῶν καὶ θανοῦσʼ ἔσῃ πολύ· καὶ χαῖρε· δυσφημεῖν γὰρ ἅζομαι θεάν, ᾗ σὸν κατῆρκται σῶμα, Δήμητρος κόρην. ὦ παῖδες, οἰχόμεσθα· λύεται μέλη λύπῃ· λάβεσθε κεἰς ἕδραν μʼ ἐρείσατε αὐτοῦ πέπλοισι τοῖσδε κρύψαντες, τέκνα. ὡς οὔτε τούτοις ἥδόμαι πεπραγμένοις, χρησμοῦ τε μὴ κρανθέντος οὐ βιώσιμον· μείζων γὰρ ἄτη· συμφορὰ δὲ καὶ τάδε.

Χορόςοὔτινά φημι θεῶν ἄτερ ὄλβιον, οὐ βαρύποτμον, ἄνδρα γενέσθαι· οὐδὲ τὸν αὐτὸν ἀεὶ βεβάναι δόμον εὐτυχίᾳ· παρὰ δʼ ἄλλαν ἄλλα μοῖρα διώκει. τὸν μὲν ἀφʼ ὑψηλῶν βραχὺν ᾤκισε, τὸν δʼ ἀλέταν εὐδαίμονα τεύχει. μόρσιμα δʼ οὔτι φυγεῖν θέμις, οὐ σοφί- ᾳ τις ἀπώσεται, ἀλλὰ μάταν ὁ πρό-