δίκαιʼ ὁμαρτῇ δρᾶν τε καὶ λέγειν ἔχων. Ἀργεῖος ὢν γὰρ αὐτὸς Ἀργείους ἄγω ἐκ τῆς ἐμαυτοῦ τούσδε δραπέτας ἔχων, νόμοισι τοῖς ἐκεῖθεν ἐψηφισμένους θανεῖν· δίκαιοι δʼ ἐσμὲν οἰκοῦντες πόλιν αὐτοὶ καθʼ αὑτῶν κυρίους κραίνειν δίκας. πολλῶν δὲ κἄλλων ἑστίας ἀφιγμένοι ἐν τοῖσιν αὐτοῖς τοισίδʼ ἕσταμεν λόγοις, κοὐδεὶς ἐτόλμησʼ ἴδια προσθέσθαι κακά. ἀλλʼ ἤ τινʼ ἐς σὲ μωρίαν ἐσκεμμένοι δεῦρʼ ἦλθον ἢ κίνδυνον ἐξ ἀμηχάνων ῥίπτοντες, εἴτʼ οὖν εἴτε μὴ γενήσεται· οὐ γὰρ φρενήρη γʼ ὄντα σʼ ἐλπίζουσί που μόνον τοσαύτης ἣν ἐπῆλθον Ἑλλάδος τὰς τῶνδʼ ἀβούλους συμφορὰς κατοικτιεῖν. φέρʼ ἀντίθες γάρ· τούσδε τʼ ἐς γαῖαν παρεὶς ἡμᾶς τʼ ἐάσας ἐξάγειν, τί κερδανεῖς; τὰ μὲν παρʼ ἡμῶν τοιάδʼ ἔστι σοι λαβεῖν, Ἄργους τοσήνδε χεῖρα τήν τʼ Εὐρυσθέως ἰσχὺν ἅπασαν τῇδε προσθέσθαι πόλει.