ἐγὼ διδάξω ῥᾳδίως· κτανοῦσα γὰρ τόνδʼ εἶτα νεκρὸν τοῖς μετελθοῦσιν φίλων δώσω· τὸ γὰρ σῶμʼ οὐκ ἀπιστήσω χθονί, οὗτος δὲ δώσει τὴν δίκην θανὼν ἐμοί. Ἐυρυσθεύςκτεῖνʼ, οὐ παραιτοῦμαί σε· τήνδε δὲ πτόλιν, ἐπεί μʼ ἀφῆκε καὶ κατῃδέσθη κτανεῖν, χρησμῷ παλαιῷ Λοξίου δωρήσομαι, ὃς ὠφελήσει μείζονʼ ἢ δοκεῖν χρόνῳ. θανόντα γάρ με θάψεθʼ οὗ τὸ μόρσιμον, δίας πάροιθε παρθένου Παλληνίδος· καὶ σοὶ μὲν εὔνους καὶ πόλει σωτήριος μέτοικος αἰεὶ κείσομαι κατὰ χθονός, τοῖς τῶνδε δʼ ἐκγόνοισι πολεμιώτατος,