παίδων ἐρευνῶν σπέρμ’ ὅπως γένοιτό μοι.Μήδειαπρὸς θεῶν—ἄπαις γὰρ δεῦρ’ ἀεὶ τείνεις βίον;Αἰγεύςἄπαιδές ἐσμεν δαίμονός τινος τύχῃ.Μήδειαδάμαρτος οὔσης, ἢ λέχους ἄπειρος ὤν;Αἰγεύςοὐκ ἐσμὲν εὐνῆς ἄζυγες γαμηλίου.Μήδειατί δῆτα Φοῖβος εἶπέ σοι παίδων πέρι;Αἰγεύςσοφώτερ’ ἢ κατ’ ἄνδρα συμβαλεῖν ἔπη.Μήδειαθέμις μὲν ἡμᾶς χρησμὸν εἰδέναι θεοῦ;Αἰγεύςμάλιστ’, ἐπεί τοι καὶ σοφῆς δεῖται φρενός.Μήδειατί δῆτ’ ἔχρησε; λέξον, εἰ θέμις κλύειν.Αἰγεύςἀσκοῦ με τὸν προύχοντα μὴ λῦσαι πόδα—Μήδειαπρὶν ἂν τί δράσῃς ἢ τίν’ ἐξίκῃ χθόνα;Αἰγεύςπρὶν ἂν πατρῴαν αὖθις ἑστίαν μόλω.Μήδειασὺ δ’ ὡς τί χρῄζων τήνδε ναυστολεῖς χθόνα;ΑἰγεύςΠιτθεύς τις ἔστι, γῆς ἄναξ Tροζηνίας. . . . Μήδειαπαῖς, ὡς λέγουσι, Πέλοπος, εὐσεβέστατος.Αἰγεύςτούτῳ θεοῦ μάντευμα κοινῶσαι θέλω.Μήδειασοφὸς γὰρ ἁνὴρ καὶ τρίβων τὰ τοιάδε.Αἰγεύςκἀμοί γε πάντων φίλτατος δορυξένων.Μήδειαἀλλ’ εὐτυχοίης καὶ τύχοις ὅσων ἐρᾷς.