αὐτὴ τάδ’ εἵλου· μηδέν’ ἄλλον αἰτιῶ.Μήδειατί δρῶσα; μῶν γαμοῦσα καὶ προδοῦσά σε;Ἰάσωνἀρὰς τυράννοις ἀνοσίους ἀρωμένη.Μήδειακαὶ σοῖς ἀραία γ’ οὖσα τυγχάνω δόμοις.Ἰάσωνὡς οὐ κρινοῦμαι τῶνδέ σοι τὰ πλείονα.ἀλλ’, εἴ τι βούλῃ παισὶν ἢ σαυτῆς φυγῇπροσωφέλημα χρημάτων ἐμῶν λαβεῖν,λέγ’· ὡς ἕτοιμος ἀφθόνῳ δοῦναι χερὶξένοις τε πέμπειν σύμβολ’, οἳ δράσουσί σ’ εὖ.καὶ ταῦτα μὴ θέλουσα μωρανεῖς, γύναι·λήξασα δ’ ὀργῆς κερδανεῖς ἀμείνονα.Μήδειαοὔτ’ ἂν ξένοισι τοῖσι σοῖς χρησαίμεθ’ ἄν,οὔτ’ ἄν τι δεξαίμεσθα, μηδ’ ἡμῖν δίδου·κακοῦ γὰρ ἀνδρὸς δῶρ’ ὄνησιν οὐκ ἔχει.Ἰάσωνἀλλ’ οὖν ἐγὼ μὲν δαίμονας μαρτύρομαι,ὡς πάνθ’ ὑπουργεῖν σοί τε καὶ τέκνοις θέλω· σοὶ δ’ οὐκ ἀρέσκει τἀγάθ’, ἀλλ’ αὐθαδίᾳφίλους ἀπωθῇ· τοιγὰρ ἀλγυνῇ πλέον.Μήδειαχώρει· πόθῳ γὰρ τῆς νεοδμήτου κόρηςαἱρῇ χρονίζων δωμάτων ἐξώπιος.