τὸν μὲν γὰρ ἔχει λέκτρα τυράννων,ἃ δ’ ἐν θαλάμοις τάκει βιοτὰνδέσποινα, φίλων οὐδενὸς οὐδὲνπαραθαλπομένα φρένα μύθοις.Μήδειααἰαῖ· ὦ Ζεῦ καὶ Γᾶ καὶ Φῶς·διά μου κεφαλᾶς φλὸξ οὐρανίαβαίη· τί δέ μοι ζῆν ἔτι κέρδος;φεῦ φεῦ· θανάτῳ καταλυσαίμανβιοτὰν στυγερὰν προλιποῦσα.

Χορός—ἄιες· ὦ Ζεῦ καὶ γᾶ καὶ φῶς·ἀχὰν οἵαν ἁ δύστανοςμέλπει νύμφα;—τίς σοί ποτε τᾶς ἀπλάτουκοίτας ἔρος, ὦ ματαία;σπεύσει θανάτου τελευτά·μηδὲν τόδε λίσσου.—εἰ δὲ σὸς πόσιςκαινὰ λέχη σεβίζει,κείνῳ τόδε· μὴ χαράσσου·—Ζεύς σοι τάδε συνδικήσει. μὴ λίαν