παίδων δὲ νόσους καὶ νυμφιδίους εὐνὰς θανάτοις κεραϊζομένας οὐ τλητὸν ὁρᾶν, ἐξὸν ἀτέκνους ἀγάμους τ’ εἶναι διὰ παντός.

Χορός—τύχα τύχα δυσπάλαιστος ἥκει· Ἄδμητοςαἰαῖ. Χορός—πέρας δέ γ’ οὐδὲν ἀλγέων τίθης. Ἄδμητοςἒ ἔ.Χορός—βαρέα μὲν φέρειν, ὅμως δὲ . . . Ἄδμητοςφεῦ φεῦ. Χορός—τλᾶθʼ· οὐ σὺ πρῶτος ὤλεσας . . . Ἄδμητοςἰώ μοί μοι.Χορός—γυναῖκα· συμφορὰ δ’ ἑτέρους ἑτέρα πιέζει φανεῖσα θνατῶν.

Ἄδμητοςὦ μακρὰ πένθη λῦπαί τε φίλων τῶν ὑπὸ γαῖαν. τί μ’ ἐκώλυσας ῥῖψαι τύμβου τάφρον ἐς κοίλην καὶ μετ’ ἐκείνης τῆς μέγ’ ἀρίστης κεῖσθαι φθίμενον; δύο δ’ ἀντὶ μιᾶς Ἅιδης ψυχὰς