οὔτ’ ἐπὶ γαίας πόδα πεζεύων· τοῖον ὅμηρόν μ’ ἀποσυλήσας Ἅιδῃ Θάνατος παρέδωκεν.

Χορός—πρόβα, πρόβα· βᾶθι κεῦθος οἴκων. Ἄδμητοςαἰαῖ. Χορός—πέπονθας ἄξι’ αἰαγμάτων. Ἄδμητοςἒ ἔ. Χορός—δι’ ὀδύνας ἔβας, σάφ’ οἶδα . . . Ἄδμητοςφεῦ φεῦ. Χορός—τὰν νέρθε δ’ οὐδὲν ὠφελεῖς. Ἄδμητοςἰώ μοί μοι. Χορός—τὸ μήποτ’ εἰσιδεῖν φιλίας ἀλόχου πρόσωπόν ἄντα λυπρόν.

Ἄδμητοςἔμνησας ὅ μου φρένας ἥλκωσεν· τί γὰρ ἀνδρὶ κακὸν μεῖζον ἁμαρτεῖν πιστῆς ἀλόχου; μή ποτε γήμας ὤφελον οἰκεῖν μετὰ τῆσδε δόμους. ζηλῶ δ’ ἀγάμους ἀτέκνους τε βροτῶν· μία γὰρ ψυχή, τῆς ὑπεραλγεῖν μέτριον ἄχθος·