οὐκ ἔστιν ἵππων δεσπόσαι σ’ ἄνευ μάχης. Ἡρακλῆςἀλλ’ οὐδ’ ἀπειπεῖν μὴν πόνους οἷόν τ’ ἐμοί. Χορόςκτανὼν ἄρ’ ἥξεις ἢ θανὼν αὐτοῦ μενεῖς. Ἡρακλῆςοὐ τόνδ’ ἀγῶνα πρῶτον ἂν δράμοιμ’ ἐγώ. Χορόςτί δ’ ἂν κρατήσας δεσπότην πλέον λάβοις; Ἡρακλῆςπώλους ἀπάξω κοιράνῳ Τιρυνθίῳ. Χορόςοὐκ εὐμαρὲς χαλινὸν ἐμβαλεῖν γνάθοις. Ἡρακλῆςεἰ μή γε πῦρ πνέουσι μυκτήρων ἄπο. Χορόςἀλλ’ ἄνδρας ἀρταμοῦσι λαιψηραῖς γνάθοις. Ἡρακλῆςθηρῶν ὀρείων χόρτον, οὐχ ἵππων, λέγεις. Χορόςφάτνας ἴδοις ἂν αἵμασιν πεφυρμένας. Ἡρακλῆςτίνος δ’ ὁ θρέψας παῖς πατρὸς κομπάζεται; ΧορόςἌρεος, ζαχρύσου Θρῃκίας πέλτης ἄναξ. Ἡρακλῆςκαὶ τόνδε τοὐμοῦ δαίμονος πόνον λέγεις· σκληρὸς γὰρ αἰεὶ καὶ πρὸς αἶπος ἔρχεται· εἰ χρή με παισὶν οἷς Ἄρης ἐγείνατο μάχην συνάψαι, πρῶτα μὲν Λυκάονι, αὖθις δὲ Κύκνῳ, τόνδε δ’ ἔρχομαι τρίτον ἀγῶνα πώλοις δεσπότῃ τε συμβαλῶν. ἀλλ’ οὔτις ἔστιν ὃς τὸν Ἀλκμήνης γόνον