δέμας, οὐδὲ πατρὸς γεραιοῦ, ὃν ἔτεκον δʼ, οὐκ ἔτλαν ῥύεσθαι, σχετλίω, πολιὰν ἔχοντε χαίταν. σὺ δ’ ἐν ἥβᾳ νέᾳ προθανοῦσα φωτὸς οἴχῃ. τοιαύτας εἴη μοι κῦρσαι συνδυάδος φιλίας ~~ἀλόχου~~· τοῦτο γὰρ ἐν βιότῳ σπάνιον μέρος· ἦ γὰρ ἂν ἔμοιγ’ ἄλυπος δι’ αἰῶνος ἂν ξυνείη.

Ἡρακλῆςξένοι, Φεραίας τῆσδε κωμῆται χθονός, Ἄδμητον ἐν δόμοισιν ἆρα κιγχάνω; Χορόςἔστ’ ἐν δόμοισι παῖς Φέρητος, Ἡράκλεις. ἀλλ’ εἰπὲ χρεία τίς σε Θεσσαλῶν χθόνα πέμπει, Φεραῖον ἄστυ προσβῆναι τόδε. ἩρακλῆςΤιρυνθίῳ πράσσω τιν’ Εὐρυσθεῖ πόνον. Χορόςκαὶ ποῖ πορεύῃ; τῷ προσέζευξαι πλάνῳ; ἩρακλῆςΘρῃκὸς τέτρωρον ἅρμα Διομήδους μέτα. Χορόςπῶς οὖν δυνήσῃ; μῶν ἄπειρος εἶ ξένου; Ἡρακλῆςἄπειρος· οὔπω Βιστόνων ἦλθον χθόνα.