καὶ μέλανα στολμὸν πέπλων ἀμφιβαλώμεθ’ ἤδη; —δῆλα μέν, φίλοι, δῆλά γʼ, ἀλλ’ ὅμως θεοῖσιν εὐχώμεσθα· θεῶν γὰρ δύναμις μεγίστα. —ὦναξ Παιάν, ἔξευρε μηχανάν τιν’ Ἀδμήτῳ κακῶν. —πόριζε δὴ πόριζε· καὶ πάρος γὰρ τοῦδ’ ἐφεῦρες, καὶ νῦν λυτήριος ἐκ θανάτου γενοῦ, φόνιον δ’ ἀπόπαυσον Ἅιδαν. Χορός— παπαῖ ὦ παῖ Φέρητος, οἷ’ ἔπρα- ξας δάμαρτος σᾶς στερείς. —αἰαῖ· ἄξια καὶ σφαγᾶς τάδε, καὶ πλέον ἢ βρόχῳ δέρην οὐρανίῳ πελάσσαι; τὰν γὰρ οὐ φίλαν ἀλλὰ φιλτάταν γυναῖκα κατθανοῦσαν ἐν ἄματι τῷδ’ ἐπόψῃ.