καὶ χαῖρʼ· ἐγὼ δὲ τὸν προκείμενον πόνον Σθενέλου τυράννῳ παιδὶ πορσυνῶ μολών. Ἄδμητοςμεῖνον παρ’ ἡμῖν καὶ ξυνέστιος γενοῦ. Ἡρακλῆςαὖθις τόδ’ ἔσται, νῦν δ’ ἐπείγεσθαί με δεῖ. Ἄδμητοςἀλλ’ εὐτυχοίης, νόστιμον δ’ ἔλθοις δόμον. ἀστοῖς δὲ πάσῃ τ’ ἐννέπω τετραρχίᾳ, χοροὺς ἐπ’ ἐσθλαῖς συμφοραῖσιν ἱστάναι βωμούς τε κνισᾶν βουθύτοισι προστροπαῖς. νῦν γὰρ μεθηρμόσμεσθα βελτίω βίον τοῦ πρόσθεν· οὐ γὰρ εὐτυχῶν ἀρνήσομαι.

Χορόςπολλαὶ μορφαὶ τῶν δαιμονίων, πολλὰ δ’ ἀέλπτως κραίνουσι θεοί· καὶ τὰ δοκηθέντ’ οὐκ ἐτελέσθη, τῶν δ’ ἀδοκήτων πόρον ηὗρε θεός. τοιόνδ’ ἀπέβη τόδε πρᾶγμα.