χρή, σοῦ γε μὴ μέλλοντος ὀργαίνειν ἐμοί. Ἡρακλῆςεἰδώς τι κἀγὼ τήνδ’ ἔχω προθυμίαν. Ἄδμητοςνίκα νυν. οὐ μὴν ἁνδάνοντά μοι ποιεῖς. Ἡρακλῆςἀλλ’ ἔσθ’ ὅθ’ ἡμᾶς αἰνέσεις· πιθοῦ μόνον. Ἄδμητοςκομίζετʼ, εἰ χρὴ τήνδε δέξασθαι δόμοις. Ἡρακλῆςοὐκ ἂν μεθείην τὴν γυναῖκα προσπόλοις. Ἄδμητοςσὺ δ’ αὐτὸς αὐτὴν εἴσαγʼ, εἰ βούλῃ, δόμους. Ἡρακλῆςἐς σὰς μὲν οὖν ἔγωγε θήσομαι χέρας. Ἄδμητοςοὐκ ἂν θίγοιμι· δῶμα δ’ εἰσελθεῖν πάρα. Ἡρακλῆςτῇ σῇ πέποιθα χειρὶ δεξιᾷ μόνῃ. Ἄδμητοςἄναξ, βιάζῃ μ’ οὐ θέλοντα δρᾶν τάδε. Ἡρακλῆςτόλμα προτεῖναι χεῖρα καὶ θιγεῖν ξένης. Ἄδμητοςκαὶ δὴ προτείνω, Γοργόν’ ὡς καρατομῶν. Ἡρακλῆςἔχεις; Ἄδμητοςἔχω; ναί.