κείνην ὅπουπερ ἔστι τιμᾶσθαι χρεών. Ἡρακλῆςαἰνῶ μὲν αἰνῶ· μωρίαν δ’ ὀφλισκάνεις. Ἄδμητοςὡς μήποτ’ ἄνδρα τόνδε νυμφίον καλῶν. Ἡρακλῆςἐπῄνεσ’ ἀλόχῳ πιστὸς οὕνεκ’ εἶ φίλος. Ἄδμητοςθάνοιμ’ ἐκείνην καίπερ οὐκ οὖσαν προδούς. Ἡρακλῆςδέχου νυν εἴσω τήνδε γενναίων δόμων. Ἄδμητοςμή, πρός σε τοῦ σπείραντος ἄντομαι Διός. Ἡρακλῆςκαὶ μὴν ἁμαρτήσῃ γε μὴ δράσας τάδε. Ἄδμητοςκαὶ δρῶν γε λύπῃ καρδίαν δηχθήσομαι. Ἡρακλῆςπιθοῦ· τάχ’ ἂν γὰρ ἐς δέον πέσοι χάρις. Ἄδμητοςφεῦ. εἴθ’ ἐξ ἀγῶνος τήνδε μὴ ῎λαβές ποτε. Ἡρακλῆςνικῶντι μέντοι καὶ σὺ συννικᾷς ἐμοί. Ἄδμητοςκαλῶς ἔλεξας· ἡ γυνὴ δ’ ἀπελθέτω. Ἡρακλῆςἄπεισιν, εἰ χρή· πρῶτα δ’ εἰ χρεὼν ἄθρει.