εἰ γὰρ τοσαύτην δύναμιν εἶχον ὥστε σὴν ἐς φῶς πορεῦσαι νερτέρων ἐκ δωμάτων γυναῖκα καί σοι τήνδε πορσῦναι χάριν. Ἄδμητοςσάφ’ οἶδα βούλεσθαί σ’ ἄν. ἀλλὰ ποῦ τόδε; οὐκ ἔστι τοὺς θανόντας ἐς φάος μολεῖν. Ἡρακλῆςμή νυν ὑπέρβαλλʼ, ἀλλ’ ἐναισίμως φέρε. Ἄδμητοςῥᾷον παραινεῖν ἢ παθόντα καρτερεῖν. Ἡρακλῆςτί δ’ ἂν προκόπτοις, εἰ θέλοις ἀεὶ στένειν; Ἄδμητοςἔγνωκα καὐτός, ἀλλ’ ἔρως τις ἐξάγει. Ἡρακλῆςτὸ γὰρ φιλῆσαι τὸν θανόντ’ ἄγει δάκρυ. Ἄδμητοςἀπώλεσέν με, κἄτι μᾶλλον ἢ λέγω. Ἡρακλῆςγυναικὸς ἐσθλῆς ἤμπλακες· τίς ἀντερεῖ; Ἄδμητοςὥστ’ ἄνδρα τόνδε μηκέθ’ ἥδεσθαι βίῳ. Ἡρακλῆςχρόνος μαλάξει, νῦν δ’ ἔθ’ ἡβάσκει κακόν. Ἄδμητοςχρόνον λέγοις ἄν, εἰ χρόνος τὸ κατθανεῖν. Ἡρακλῆςγυνή σε παύσει καὶ νέου γάμου πόθοι. Ἄδμητοςσίγησον· οἷον εἶπας. οὐκ ἂν ᾠόμην. Ἡρακλῆςτί δʼ; οὐ γαμεῖς γάρ, ἀλλὰ χηρεύσῃ λέχος; Ἄδμητοςοὐκ ἔστιν ἥτις τῷδε συγκλιθήσεται. Ἡρακλῆςμῶν τὴν θανοῦσαν ὠφελεῖν τι προσδοκᾷς;