In Thaso igitur res cecidit contra vota illorum Atheniensium, qui paucorum dominatum constituebant, atque, ut mihi quidem videtur, etiam apud multos ahos subditos; animorum enim sobrietate civitatibus data et immunitate eorum, quae agerentur, converterant se ad apertam libertatem, foliati illo sui juris uso, quem Athenienses concedebant, non praelato.

At Pisander et ejus collegae, dum praetervehuntur, quemadmodum statutum erat, in urbibus statum popularem tollebant; quinetiam ex nonnullis urbibus gravis armatum milites sibi socios adjunxerunt, quo» secum duceni es Athenas reverterunt,

et pleraque a conjuratis, jam confecta deprehenderunt. Etenim Androdem quemdam, acerrimum status popularis propugnatorem, qui etiam inter primos exstiterat auctor Alcibiadis expellendi, quidam ex juniori bus, conspiratione facta, clam interfecerunt, eutnque duabu» de causis, quod et populum suis concionibus ductaret, et quod eum Alcibiadi, tanquam reversuro et Tissapherni» amicitiam conciliaturo, gratificaturum existimarent, praecipuo quodam studio perdiderunt; et alios nonnullos non admodum secum sentientes eodem modo dani sustulerunt.

Et orationem praeterea propalam elaboraverant, stipendium non esse dandum ullis aliis, nisi iis, qni militarent, nec plures, quam quinque hominum millia, ad reipublicae adminislrationem admittendos esse, et quidem eos, qui et pecuniis et corporibus maxime utiles esse possent.