Mel. Hoc vero, ut pacem agentes pro hostibus amici. simus, neutris vero socii, non accipietis?

Ath. Neque enim vestra inimicitia tantum detrimentum nobis affert, quantum amicitia quidem vestra imbecillitatis nostrae, odium vero vestrum potentiae nostrae manifestum argumentum erit illis, qui nostro imperio parent.

Mel. At vero, qui vestro imperio sunt subjecti, num ita peroendunt aequitatem, ut eodem loco habeant eos, qui nihil aa vos attinent, atque eos, qui, quum magna ex parte vestri coloni essent, et nonnulli facta a vobis defectione, subacti sunt?

Ath. Neutris enim deesse putant rationes, quibus suam causam tueantur, sed illos quidem, propter potentiam liberos manere, nos vero, prae metu illos non aggredi; quare praeterquam quod imperium iu plures obtinebimus, incolumitatem etiam majorem nobis praebebitis, si subacti fueritis, praesertim quum sitis insulani, et aliis infirmiores, si maris dominis non superiores evadatis.

Mel. In illa vero ratione nihil praesidii esse putatis? Oportet enim vicissim hic etiam, quemadmodum vos ex juris disceptatione nos extrusistis et suadelis, ut vestra; utilitati morem geramus, sic nos quoque docere vos id, quod nobis est utile, et si idem etiam vobis utile esse demonstretur, operam dare, ut vobis de eo persuadeamus. Quomodo enim hostes vobis non reddetis illos, quotquot nunc neutras partes sequuntur, quum haec, quae nunc facitis, intuentes vos contra se quoque aliquando venturos existimabunt? Hae vero ralione quid aliud quam pristinos quidem hostes augetis , illos vero, qui ne unquam quidem vobis hostes futuri erant, invitos adjungitis?

Ath. Neque enim magis pertimescendos nobis existimamus illos, quicunque usquam continentem incolentes propter libertatem multa cunctatione prohibebuntur, quominus sibi a nobis caveant, sed insularum incolas, qui usquam sunt nullius imperio subjecti, quemadmodum vos, et illos, qui jam irritantur propter imperii necessitatem. Hi enim, inconsultis affectibus plurimum indulgentes et se ipsos et nos in apertum periculum adduxerint.