Eadem aestate Dictidienses Thysson in monte Atho sitam, Atheniensium sociam, ceperant.
Atque hac tota aestate commercia quidem inter Athenienses et Peloponnesios fuerant, sed suspecti erant inter se statim post inita foedera et Athenienses et Lacedaemonii , quod neutri loca alteris restituerent.
Nam Lacedaemonii , quibus sortito obtigerat, ut priores redderent, nec Amphipolin, nec cetera reddiderant, nec socios, qui erant in Tliracia, ad foedera recipienda adegerant, ac nc Boeotos quidem neque Corinthios, perpetuo dicentes se, si firdera accipere non vellent, una cum Atheniensibus eos coacturos; temporaque sine syngrapha praestituerant, intra quae qui foedera secum non iniissent, utrisque hostes esse oporteret.
Quum igitur Athenienses nihil horam re ipsa praestari viderent, Lacedaemonios nihil aequi animo agitare suspicabantur; quamobrem ipsis neque Pylum repetentibus reddiderunt, sed etiam eos poenitebat, quod capti-
Lacedaemonii vero dicebant, se prostitisse, quae praestari pos-1 sent; se enim Atheniensibus reddidisse omnes, qui ei ipsis apud se in vinculis fuissent, et milites e Thracia abduxisse, et si quid aliud in sua potestate habuissent; sed Amphipolin in sua potestate non esse dicebant, ita ut traderent, Boeotos vero et Corinthios se operam daturos, ut in foedera adducerent utque Panacium reciperent, et ut Athenienses, quotquot apud Boeotos essent captivi, recuperarent.
Pylum autem postulabant ut sibi restituerent; sin minus, Messenios certe et servitia educerent, quemadmodum et ipsi ex Thracia suos abduxissent, utque locum illum Athenienses ipsi, si vellent, custodirent.