Εἰς τὸ τέλος· συέσεως τῷ Δαυείδ,

ἐν τῷἐλθεῖν Δωὴκ τὸν Ἰδουμαῖον καὶ ἀναγγεῖλαι τῷΣαοὺλ καὶ εἰπεῖὰ αὐτῷ Ἦλθεν Δαυεὶδεἰς τὸν οἶκον Ἀβιμέλεχ.

Τί ἐνκαυχᾷ ἐν κακίᾳ, ὁ δυνατός,ἀνομίαν ὅλην τὴν ἡμέρανς

ἀδικίαν ἐλογίσατο ἡ γλῶσσά σου·ὡσεὶ ξυρὸν ἐξηκονημένον ἐποίησας δόλον.

ἠγάπησας κακίαν ὑπέρ ἀγαθωσύνην,ἀδικίαν ὑπὲρ τὸ λαλῆσαι δικαιοσύνην. διάψαλμα.

ἠγάπησας πάντα τὰ ῥήματα καταποντισμοῦ, γλῶσσαν δολίαν.

διὰ τοῦτο ὁ θεὸς καθελεῖ σε εἰς τέλος·ἐκτίλαι σε καὶ μεταναστεύσαι σε ἀπὸ σκηνώματος,καὶ τὸ ῤίζωμά σου ἐκ γῆς ζώντων. διάψαλμα.

καὶ ὄψονται δίκαιοι καὶ φοβηθήσονται,καὶ ἐπʼ αὐτὸν γελάσονται καὶ ἐροῦσιν

Ἰδοὺ ἄνθρωπος ὃς οὐκ ἔθετο τὸν θεὸν βοηθὸν αὐτοῦ,ἀλλὰ ἐπήλπισεν ἐπὶ τὸ πλῆθος τοῦ πλούτου αὐτοῦ,καὶ ἐδυναμώθη ἐπὶ τῇ ματαιότητι αὐτοῦ.

ἐγὼ δὲ ὡσεὶ ἐλαία κατάκαρπος ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ θεοῦ·ἤλπισα ἐπὶ τὸ ἔλεος τοῦ θεοῦ εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸναἰῶνα τοῦ αἰῶνος·

ἐξομολογήσομαί σοι εἰς τὸν αἰῶνα, ὅτι ἐποίησας·καὶ ὑπομενῶ τὸ ὄνομά σου, ὅτι χρηστὸν ἐναντίον τῶνὁσίων σου.