ἄμφω δὲ τρηχεῖαν ἐρειδομένοιο σιδήρουἀλκὴν αὖ ἐρύουσι καὶ οὔποτε ταρσὸς ὀδόντωντέτραπται μίαν οἶμον, ἐπειγόμενος δʼ ἑκάτερθενκλάζει τε πρίει τε καὶ ἔμπαλιν ἕλκεται αἰεί,τοῖον καὶ ῥινοῖσι πέλει καὶ θηρὶ δαφοινῷ νεῖκος ἀνελκομένῳ τε βιαζομένοις θʼ ἑτέρωθεν.πολλὴν δʼ αἱματόεσσαν ὑπεὶρ ἁλὸς ἔπτυσεν ἄχνηνπαφλάζων ὀδύνῃσιν, ὑποβρύχιον δὲ μέμυκεμαινομένου φύσημα, περιστένεται δέ οἱ ὕδωρἀμβολάδην· φαίης κεν ὑπʼ οἴδμασι πᾶσαν ἀϋτμὴν κευθομένην Βορέαο δυσαέος αὐλίζεσθαι.τόσσον ἀνασθμαίνει λάβρον μένος, ἀμφί δὲ πυκναὶδίναις οἰδαλέῃσιν ἑλισσόμεναι στροφάλιγγεςοἴδματα κοιλαίνουσι διϊσταμένοιο πόροιο.οἶον δʼ Ἰονίοιο παρὰ στόμα καὶ κελάδοντος Τυρσηνοῦ πόντοιο μέση πορθμοῖο διαρρὼξεἰλεῖται, λάβροισιν ὑπ’ ἄσθμασι Τυφάωνοςμαινομένη, δειναὶ δὲ τιταινόμεναι στροφάλιγγεςκῦμα θοὸν κάμπτουσι, περιστρέφεται δὲ κελαινὴἑλκομένη δίνῃσι παλιρροίβδοισι Χάρυβδις,