κρείσσων γαλήνης ναυτίλοισιν εἰσορᾶν.
Πυλάδηςθᾶσσον ᾗ με χρῆν προβαίνων ἱκόμην διʼ ἄστεως,σύλλογον πόλεως ἀκούσας, τὸν δʼ ἰδὼν αὐτὸς σαφῶς,ἐπὶ σὲ σύγγονόν τε τὴν σήν, ὡς κτενοῦντας αὐτίκα.τί τάδε; πῶς ἔχεις; τί πράσσεις, φίλταθʼ ἡλίκων ἐμοὶκαὶ φίλων καὶ συγγενείας; πάντα γὰρ τάδʼ εἶ σύ μοι.Ὀρέστηςοἰχόμεσθʼ, ὡς ἐν βραχεῖ σοι τἀμὰ δηλώσω κακά.Πυλάδηςσυγκατασκάπτοις ἂν ἡμᾶς· κοινὰ γὰρ τὰ τῶν φίλων.ὈρέστηςΜενέλεως κάκιστος ἐς ἐμὲ καὶ κασιγνήτην ἐμήν.Πυλάδηςεἰκότως, κακῆς γυναικὸς ἄνδρα γίγνεσθαι κακόν.Ὀρέστηςὥσπερ οὐκ ἐλθὼν ἔμοιγε ταὐτὸν ἀπέδωκεν μολών.Πυλάδηςἦ γάρ ἐστιν ὡς ἀληθῶς τήνδʼ ἀφιγμένος χθόνα;Ὀρέστηςχρόνιος· ἀλλʼ ὅμως τάχιστα κακὸς ἐφωράθη φίλοις.Πυλάδηςκαὶ δάμαρτα τὴν κακίστην ναυστολῶν ἐλήλυθεν;Ὀρέστηςοὐκ ἐκεῖνος, ἀλλʼ ἐκείνη κεῖνον ἐνθάδʼ ἤγαγεν.Πυλάδηςποῦ ʼστιν ἣ πλείστους Ἀχαιῶν ὤλεσεν γυνὴ μία;Ὀρέστηςἐν δόμοις ἐμοῖσιν, εἰ δὴ τούσδʼ ἐμοὺς καλεῖν χρεών.Πυλάδηςσὺ δὲ τίνας λόγους ἔλεξας σοῦ κασιγνήτῳ πατρός;Ὀρέστηςμή μʼ ἰδεῖν θανόνθʼ ὑπʼ ἀστῶν καὶ κασιγνήτην ἐμήν.Πυλάδηςπρὸς θεῶν, τί πρὸς τάδʼ εἶπε; τόδε γὰρ εἰδέναι θέλω.